فهرست مطالب
آیا تا به حال آرزو داشتهاید که ای کاش میتوانستید بالاترین لایهی پوست آفتاب دیده، آکنه دار، پر شده از خط و خطوطتان را بردارید تا چهرهای بینقص، شاداب و روشنتر داشته باشید؟
خوشبختانه، راهحلهایی برای اسکارهای آکنه ، چین و چروکها، لکههای تیره روی پوست وجود دارد. پیلینگ شیمیایی و درمانهای لیزری پوست، دو روش لایهبرداری پوست هستند که مناطق آسیب دیده را برای ترغیب بازسازی و جوانسازی پوست از بین میبرد. نتیجهی نهایی این روشها چه میشود؟ داشتن پوستی صاف و نرمتر و احیا شده. مقابله و از بین بردن مناطق مشکلدار پوست هرگز کار آسانی نبوده است، اما اگر تازه وارد دنیای روشهای لایهبرداری پوست شدهاید، متوجه خواهید شده که این روشها میتوانند بسیار تأثیرگذار باشند.
پیلینگ شیمیایی پوست چیست؟
عمل لایهبرداری و پیلینگ شیمیایی پوست به این صورت انجام میشود که یک محلول شیمیایی، که معمولاً حاوی اسیدهای آلفا هیدروکسی (مانند اسید لاکتیک، اسید گلیکولیک، اسید تارتاریک، اسید مالیک و اسید سیتریک) و بتا هیدروکسی اسید (مانند اسید سالیسیلیک) است، روی پوست استفاده میشود. این محلول به مدت زمانی مشخص روی پوست باقی میماند و در این مدت، به لایههای بالایی پوست نفوذ کرده و باعث لایهبرداری آن میشود. این فرآیند باعث برداشتن آسیبهای ناشی از آفتابسوختگی، صاف کردن پوست و حتی درمان آکنه میشود. همچنین، سلولهای پوستی که پوست آنها جدا میشود، به طور طبیعی با سلولهای جدید جایگزین میشوند.
استفاده از مواد پیلینگ شیمیایی برای پیلینگ پوست صورت بهتر است که توسط پزشک متخصص پوست یا کارشناس زیبایی ماهر انجام شود. قوّت و مدت زمان این مواد روی پوست باقی مانده برای لایهبرداری، به میزان فرمولاسیون و زمان تماس با پوست بستگی دارد. سپس پوست شسته میشود و نتایج فوری آن باید قابل مشاهده باشد.
پیلینگ شیمیایی چه مزایایی دارد؟
روشهای لایهبرداری و پیلینگ شیمیایی، خواص زیادی برای پوست دارند.
- از آکنه جلوگیری میکند: ” روشهای پیلینگ شیمیایی به جلوگیری از جوش و آکنه کمک میکنند، زیرا pH پوست را پایین میآورند و باعث میشوند باکتریهای مضر دیگر قادر به زنده ماندن نباشند،” پیلینگ پوست برای اکثر انواع آکنهها مناسب است. “آنها به از بین بردن آلودگیها و چرکهای روی سطح پوست کمک کرده تا یک چهره سالمتر و با منافذ پرشدهی کمتری داشته باشید.”
- اثرگذاری سایر محصولات مراقبت از پوست را بهبود میبخشد: از آنجا که پیلینگ شیمیایی لایه بالایی پوست را برمیدارد، میتواند به محصولات مراقبتی دیگری که روی پوست خود استعمال میکنید کمک کند تا در عمق بیشتری در پوست نفوذ کنند. این امر به ویژه در صورت مستعد بودن برای جوش به شما کمک میکند و در درمان آکنه بسیار مفید است.
- خطوط ریز و چین و چروکها را ترمیم میکند: “یک پیلینگ پوست به از بین بردن پوست مردهای که در خطوط ریز مستقر شده است کمک میکند و باعث میشود آنها کمتر دیده شوند. یک لایهبرداری با عمق متوسط، بیشترین کمک را میتواند در اصلاح خطوط و چین و چروک میکند.”
- پوست را روشنتر و درخشان میکند: پیلینگ و لایهبرداریهای شیمیایی، سلولهای مرده پوستی را که به صورت نامنظم و پوسته پوسته بر روی صورت ماندهاند، از پوست جدا کرده و یک لایهی شاخی (اِستراتوم کورنِئوم- خارجیترین لایهٔ سطح روی پوست) پدیدار میشود که درخشش زیبایی را منعکس میکنند.” علاوه بر این، ممکن است یک التهاب جزئی وجود داشته باشد و این باعث تقویت کلاژن در هنگام بهبودی پوست میشود.
انواع پیلینگ شیمیایی
سه نوع روش اصلی برای پیلینگ پوست وجود دارد که همه آنها با اسید تهیه شدهاند.
پیلینگ شیمیایی گلیکولیک
اگر به دنبال آن هستید که پوست تیره و کدر شدهی ناشی از بالا رفتن سنتان را روشن و صافتر کنید، یک پیلینگ گلیکولیک بهترین گزینه برای شماست. “اسید گلیکولیک یک اسید آلفا هیدروکسی است که به لایهبرداری لایه بیرونی پوست کمک میکند.” این یکی از خفیف ترین روشهای پیلینگ شیمیایی است و برای آکنه، هایپرپیگمانتاسیون (تجمع بیش از حد رنگدانهها در بافتها) و آسیبهای ناشی از آفتاب بر روی پوست بسیار عالی است.” در این نوع پیلینگ پوست از اسیدهای میوه استفاده میشود (البته میتوانند مصنوعی و ساخته دست انسان هم باشند) که فقط در لایه بالایی پوست نفوذ میکنند و سلولهای مرده پوست را از بین میبرند.
پیلینگ شیمیایی سالیسیلیک
آیا پوستی مستعد جوش زدن دارید؟ سالیسیلیک اسید یک اسید هیدروکسی بتا BHA است که در هدف قرار دادن غدد چربی مؤثر است. “این نوع پیلینگ برای کسی که دارای پوستی با چربی گیر افتاده و مستعد آکنه است بسیار عالی میباشد، زیرا اسید سالیسیلیک حلال چربی است، بنابراین برای پاک کردن چربی گیر افتاده در پوست به عمق منافذ پوستتان نفوذ میکند. همچنین میتواند چربیهایی را که در پوست انباشته شدهاند و باعث ایجاد جوشهای چرکی (مانند جوشهای سرسفید و سرسیاه) میشوند از بین ببرد.” علاوه بر این، دارای خواص ضدالتهابی است که میتواند به جوشها و تاولهای التهابی کمک کند.
پیلینگ شیمیایی TCA
پیلینگ شیمیایی TCA یک لایهبرداری با عمق متوسط است که عمیقتر از پیلینگهای گلیکولیک یا اسید سالیسیلیک نفوذ میکند و برای افرادی که مشکلات اسکار و جای زخم یا رنگدانه (لکههای پوستی) دارند، انتخاب مناسبی میباشد. این نوع پیلینگ پوست، از نوع پزشکی است و فقط توسط متخصصین پوست دارای مجوز امکانپذیر است. “پیلینگ TCA میتواند در به حداقل رساندن خطوط ریز، رفع آسیبهای پوستی ناشی از آفتاب و جای جوش و زخم کمک کند و پزشکان هشدار میدهند که این نوع پیلینگ برای افرادی که دارای پوست بسیار حساس هستند ایده آل نیست.” این روش میتواند نتایج بسیار خوبی را حاصل کند، اما دورهی نقاهتی را در پی خواهد داشت زیرا پوست شما حداقل برای یک هفته در حال لایهبرداری خواهد بود.
اگر پیلینگ پوست با عمق متوسطی را انجام دادهاید، از قرار گرفتن در معرض نور آفتاب مستقیم خودداری کنید تا سلولهای جدید پوست کل ناحیه تحت درمان را بپوشانند. اگر تصمیم به لایهبرداری عمیقتر دارید، ممکن است به شما گفته شود که چند ماه از قرار گرفتن در معرض آفتاب خودداری کنید.
آیا پیلینگ شیمیایی پوست عوارض جانبی دارد؟
بسته به قدرت لایهبرداری که برای شما انجام میگیرد، برخی از پیلینگهای شیمیایی باعث میشوند عملاً لایهای از پوست صورت برداشته شود. “اغلب اوقات، این همان اثر مطلوب برای دستیابی به نتایج بهینه است”. اگرچه، در صورتی که از یک نوع پیلینگ نادرستی استفاده شده باشد، میتواند به پوست آسیب برساند و حتی باعث اسکار و یا افزایش لکههای پوستی گردد.” دورهی نقاهت بعد از پیلینگ پوست، به نوع پیلینگ پوستی که انجام میشود بستگی دارند و روشهای پیلینگ و لایهبرداری از نظر عمق نفوذ به پوست متفاوت هستند. هرچه نفوذ عمیقتر باشد، لایهبرداری بیشتر خواهد شد و پوست بیشتر صورتی / قرمز رنگ خواهد شد.
لیزر برای پیلینگ پوست
در روشهای لایهبرداری و پیلینگ پوست با لیزر، از پرتوهای نور برای نفوذ به پوست استفاده میشود و یک لایه به یکباره برداشته میشود. روش لیزری امکان برداشتن دقیقتری از لایهی پوست را فراهم میکند، اما بهطورکلی از لایهبرداری شیمیایی گرانتر است. دو نوع لیزر وجود دارد: تخريبی (ablative) و غیر تخریبی. لیزرهای تخریبی یا فرسایشی (مانند CO2 و اربیوم) شدیدتر هستند اما با تبخیر پوست بهترین نتیجه را به دست میآورند. لیزرهای غیرتخریبی (به عنوان مثال Fraxel) کمتر به پوست نفوذ میکنند و در عوض پوست را گرم میکنند بدون اینکه آن را از بین ببرد. به خاطر داشته باشید از آنجا که لیزرهای غیرتخریبی به اندازه لیزرهای تخریبی قدرتمند نیستند، برای گرفتن بهترین نتیجه، ممکن است چندین جلسه لیزر درمانی انجام شود.
انواع روشهای محبوب لیزر درمانی پوست چه هستند؟
- درمان با لیزر Fraxel (غیر تخریبی): در درمان با لیزر Fraxel، از فناوری لیزر فرکشنال (کسری) مورد تائید FDA برای جوانسازی پوست استفاده میشود. این نوع لیزر بر روی جای زخمها و آکنه خفیف تا متوسط و چینوچروکها خوب کار میکند.
- درمان با لیزر CO2/ دی اکسید کربن (تخریبی): در درمان با لیزر CO2، از لیزرهای دی اکسید کربن پیکسل شده برای درمان مشکلات شدید پوست مانند چروکهای عمیق و اسکارهای شدید آکنه استفاده میشود. این نوع لیزر بهطورکلی برای درمان قرمزی پوست مناسب نیست.
- درمان با لیزر اربیم (تخریبی): لیزر تخریبی Erbium نسبت به لیزر CO2 ملایمتر و کم نفوذتر است. لیزر به اپیدرم (لایه خارجی پوست) نفوذ میکند و همچنین باعث تولید کلاژن میشود. این نوع لیزر اغلب برای کاهش چین و چروک، خطوط ریز و لکههای ناشی از بالا رفتن سن استفاده میشود.
کدام روش درمانی برای پوست من بهتر است؟
انتخاب بهترین روش برای شما، به نوع پوست و مشکلات پوستی شما بستگی دارد. تعیین بهترین روش درمان میتواند دشوار باشد، بنابراین همیشه توصیه میشود به یک پزشک متخصص پوست مراجعه کنید تا در مورد نگرانیها و گزینههای درمانی خود با او صحبت کنید.
افرادی که رنگ پوست تیرهتری دارند بیشترین فایده را از روشهای پیلینگ شیمیایی دارند، زیرا لایهبرداری یک درمان مؤثر در مقابل هایپرپیگمانتاسیون (تجمع بیش از حد رنگدانهها در بافتها) است. تنهای تیره پوست اغلب به دلیل افزایش مقدار ملانین در پوست، مستعد ابتلا به مشکلات هایپرپیگمانتاسیون از جمله هایپرپیگمانتاسیون و لکه زدن بعد از التهاب (PIH) هستند. در روشهای پیلینگ شیمیایی، از محلولهای اسیدی برای تحریک تولید کلاژن استفاده میشود و این اسیدها حاوی آنتیاکسیدانهایی هستند که به پوست تیرهتر بهتر نفوذ کرده و لکهها و تیرگیهای پوستی را درمان میکنند.
برای تغییرات بافتی، مانند جای زخمها و اسکارهای آتروفیک یا متورم، پزشکان لیزر درمانی را مفیدتر میدانند. با این وجود، یک پیلینگ شیمیایی TCA نیز میتواند اسکارهای آکنه را بخوبی بهبود بخشد. اغلب اوقات، روشهای ترکیبی مورد نیاز است، ترکیبی از لیزر، لایهبرداری، سابسیژن و یا تزریق ژل و فیلر. اگر از وضعیت خود مطمئن نیستید و در مورد روش مناسبتان شک دارید، همیشه با یک متخصص پوست مشورت کنید.
وقتی برای اولین پیلینگ شیمیایی صورت را انجام میدهید، چه انتظاری از این روش باید داشته باشید؟
با انجام پیلینگ شیمیایی، بسته به نوع لایهبرداری، قرمزی و برداشتن لایهای از پوست را باید پیشبینی کنید. همه روشهای پیلینگ باعث ایجاد لایهبرداری قابل مشاهدهای از پوست نمیشوند. “عوارض جانبی پوست بعد از لیزر به نوع لیزر بستگی دارد، اما شامل قرمزی، لایهبرداری پوست، تورم و کبودی است.”
در صورت استفاده از روشهای موضعی، پزشک ممکن است به شما توصیه کند که تا چند روز پس از پیلینگ، استفاده از آنها را متوقف کنید. بسته به نوع لایهبرداری و لیزر، توصیه میشود که از مصرف رتینوئیدها، هیدروکسی اسیدها، بنزوئیل پراکسید یا سایر مواد خشن، خشک کننده و به طور بالقوه تحریک کننده خودداری کنید. همچنین ممکن است برای بیمارانی که سابقهی تبخال دارند، داروهای ضد ویروسی برای پیشگیری تجویز شوند.
محدودیتهای استفاده از پیلینگ
پزشکان در صورت شرایط زیر، استفاده از پیلینگ شیمیایی و لیزر را به شما توصیه نمیکنند:
– در مناطقی که میخواهید پیلینگ انجام دهید، عفونت فعال داشته باشید.
– بعد از درمان در معرض آفتاب قرار خواهید گرفت.
– سابقه كلوئید یا زخم هایپرتروفیك داشته باشید.
– زمان کافی برای بهبودی بعد از درمان ندارید.
– رنگ پوست تیرهتری داشته باشید (این امر در مورد انواع خاصی از روشهای پیلینگ شیمیایی و روشهای لایهبرداری و جوانسازی با لیزر صدق میکند).
