15 روش موثر در پیشگیری از قارچ ناخن ناشی از عدم رعایت بهداشت

پیشگیری از قارچ ناخنچگونه می‌توان از قارچ ناخن پیشگیری کرد؟


در اینجا استراتژی‌های مختلفی برای جلوگیری از قارچ ناخن وجود دارد، از اقدامات بهداشتی اولیه گرفته تا کاهش سایر عوامل خطر. اگر این استراتژی‌ها را دنبال کنید، انشاالله می‌توانید از ایجاد یک عفونت قارچی در ناخن‌های دست یا ناخن‌های پاهایتان جلوگیری کنید؛ با این حال، اگر عفونت به وجود آید، داروهایی وجود دارند که می‌توانید از آنها برای درمان استفاده کنید و انشاالله از حوادث آینده جلوگیری می‌شود.

دست‌ها و پاهای خود را به طور مرتب بشویید

شستن دست‌ و پاشستن دست‌ها و پاها به طور مرتب با آب گرم و صابون (از جمله شستن پا حداقل یک بار در روز هنگامی که دوش می‌گیرید) به تمیز نگه داشتن آنها کمک می‌کند. این، به نوبه خود، احتمال رشد عفونت قارچی بر روی ناخن شما را به حداقل می‌رساند. اطمینان حاصل کنید که بین انگشتان دست و پا، و همچنین روی خود ناخن‌هایتان را بشویید. شستشوی منظم و کامل یکی از بهترین چیزهایی است که می‌توانید برای پیشگیری انجام دهید.

به طور منظم ناخن‌هایتان را بچینید

کوتاه کردن ناخن هامهم است که به منظور کوتاه نگه داشتن ناخن‌ها، به طور منظم آنها را کوتاه کنید. این سطح ناحیه‌ای را که روی آن قارچ می‌تواند رشد کند کاهش می‌دهد، و همچنین رطوبت و چرک را نیز کاهش می‌دهد که می‌توانند زیر ناخن‌های بلند گیر کنند. به طور منظم چیدن ناخن‌ها، بهداشت محیط ناخن را افزایش می‌دهد، بنابراین احتمال ایجاد عفونت قارچی را کاهش می‌دهد.

ناخن‌هایتان را طبیعی نگه دارید

طبیعی نگه داشتن ناخنهاهمانطور که لاک ناخن و ناخن‌های مصنوعی ممکن است از نظر زیبایی جذاب به نظر برسند، آنها رطوبت اضافی را در ناخن‌ها به دام می‌اندازند و معمولا خطر ابتلا به عفونت قارچی را افزایش می‌دهند. در صورت امکان از لاک ناخن و ناخن‌های مصنوعی اجتناب کنید. همچنین اگر شما برای مراقبت از ناخن‌هایتان به طور منظم به یک سالن ناخن مراجعه می‌کنید، اطمینان حاصل کنید که این یک سالن آرایشی قابل اعتماد است که ابزارهای خود را خیلی تمیز نگه می‌دارند تا به هیچ وجه احتمال عفونت افزایش نیابد.

  • اگر شما در مورد قارچ ناخن نگران هستید اما می‌خواهید هنوز برای پدیکور یا مانیکور بروید، این کار را انجام دهید. تمیز کردن و چیدن ناخن‌ها عملا می‌تواند مفید باشد.
  • با این حال، به شما توصیه می‌شود که در انتها لاک ناخن را در ارجحیت قرار دهید. ناخن‌های شما بعد از پدیکور یا مانیکور، حتی بدون لاک ناخن، می‌توانند ظاهری زیبا و قابل تحسین داشته باشند.
  • همچنین از ناخن‌های مصنوعی یا هرگونه دیزاین هنری روی ناخن‌هایتان اجتناب کنید.

توجه داشته باشید که عفونت قارچی می‌تواند از یک ناخن به ناخن دیگری گسترش یابد

انتقال عفونت قارچی از یک ناخن به ناخن دیگربنابراین، اگر عفونت قارچی را روی یک ناخن داشته باشید، مهم است که دست‌هایتان را هر وقت که آن ناخن را لمس می‌کنید بشویید تا احتمال بروز این عفونت از یک ناخن به ناخن‌های بیشتر دیگر را به حداقل برسانید.

جورابی را انتخاب کنید که عرق را جذب می‌کند

جذب عرق پا توسط جوراباز آنجا که احتمال ابتلا به عفونت قارچی مربوط به میزان رطوبت (قارچ در محیط‌های مرطوب رشد می‌کند) است، انتخاب جوراب‌هایی که از ماده‌ای ساخته شده‌اند که رطوبت عرق را جذب نمی‌کند می‌تواند یک مرحله پیشگیرانه مفید باشد.

  • جوراب‌های ساخته شده از نایلون، پلی پروپیلن یا پشم همه گزینه‌های عالی هستند.
  • اغلب جوراب‌های خود را عوض کنید، به خصوص اگر پاهایتان عرق می‌کند.
  • بهتر است در صورت امکان از پوشیدن جوراب‌های کتان پنبه‌ای اجتناب کنید.

انتخاب کفش را در نظر بگیرید

انتخاب کفش مناسبقارچ علاوه بر رشد در محیط‌های مرطوب، در فضاهای محدود نیز رشد می‌کند. به همین دلیل است که پوشیدن کفش‌های تنگ در طول روز، و به خصوص کفش‌های قدیمی، می‌تواند خطر ابتلا به عفونت قارچی ناخن را افزایش دهد.

  • در صورتی که این گزینه‌ برای شما وجود دارد، بخشی از روز کفش‌های جلو باز بپوشید.
  • همچنین کفش‌های قدیمی را با کفش‌های جدید جایگزین کنید. متناوبا شما می‌توانید یک پودر ضد عفونی کننده یا ضد قارچ در کفش‌های قدیمی استفاده کنید تا از هر گونه آلودگی احتمالی خلاص شوید.
  • کفش‌های جداگانه‌ای از کار و زندگی روزمره خود برای ورزش بپوشید. کفش‌های ورزشی حاوی عرق و رطوبت زیادی هستند و ممکن است شما را بیشتر مستعد عفونت‌های قارچی کنند.

در مکان‌های عمومی پابرهنه راه نروید

راه نرفتن برهنهدر حالی که پوشیدن کفش‌های محدود برای مدت زمان طولانی می‌تواند یک عامل خطر برای عفونت‌های قارچی باشد، همچنین پیاده راه رفتن با پاهای برهنه در مکان‌های عمومی در جایی که ممکن است قارچ وجود داشته باشد نیز یک عامل خطر است. در حین راه رفتن در استخرهای عمومی، در اتاق دوش و در اتاق قفسه قفل‌دار، صندل بپوشید. این تا حد زیادی مبتلا شدن به عفونت قارچی را کاهش می‌دهد.

به منظور دور نگه داشتن رطوبت دستکش‌های پلاستیکی استفاده کنید

استفاده از دستکش های پلاستیکیبرای وظایفی مثل تمیز کردن یا شستن ظروف، که ممکن است ناخن‌های شما در معرض کثیفی و رطوبت قرار بگیرند یک گزینه استفاده کردن از دستکش‌های پلاستیکی است. با این حال مهم است که پس از هر استفاده، دستکش‌ها را کاملا خشک کنید. دستکش‌ها را وارونه کنید تا مطمئن شوید که درون دستکش‌ها نیز مانند بیرونشان خشک است.

بدانید که چرا عفونت‌های قارچی بر روی ناخن‌های انگشت پا رایج‌تر از ناخن‌های دست هستند.

عفونت قارچی بر روی ناخن‌های پادر حالی که ممکن است عفونت قارچی بر روی ناخن‌های پا و همچنین ناخن‌های دست ایجاد شود، ناخن‎های پا بسیار شایع‌تر هستند. این به این دلیل است که پاهای شما زمان بیشتری را در فضاهای محدود (مانند پوشیدن جوراب و کفش) صرف می‌کنند و ممکن است در معرض رطوبت بیشتری (مانند عرق و رطوبت از این محیط‌ها) قرار بگیرند.

  • انگشتان پا همچنین دورتر از قلب قرار دارند، بنابراین گردش خون در آنها ضعیف‌تر از انگشتان دست است.
  • گردش خون پایین‌تر باعث کاهش توانایی سیستم ایمنی بدن برای مبارزه با عفونت‌های قارچی بالقوه می‌شود.

بدانید در صورتی که مبتلا به عفونت قارچی شدید، چه داروهایی در دسترس هستند

دارو جهت درمان عقونت قارچیدر صورتی که مبتلا به عفونت قارچی در ناخن‌های انگشت پا یا ناخن‌های دست شدید می‌توانید برای بعضی از داروهای ضد قارچی خوراکی خود به پزشک مراجعه کنید. قارچ ناخن می‌تواند با داروهای موضعی، داروهای خوراکی یا ترکیبی از دو مورد درمان شود. پزشک به احتمال زیاد به شما توصیه می‌کند که دارو را به مدت 6 تا 12 هفته مصرف کنید؛ با این وجود، ممکن است تا چهار ماه طول بکشد تا عمر عفونت قارچی شما به پایان برسد.

درمان‌های موضعی ناخن را امتحان کنید

درمان‌ موضعی ناخناکثر عوامل موضعی نمی‌توانند به روکش ناخن نفوذ کنند و میزان بهبودی کمتر از 10٪ است. فرمول بهترین نفوذ کننده سیکلوپیروکس لاک ناخن Penlac است که روزانه به مدت یکسال اعمال می‌شود. عیب این لاک ناخن این است که هزینه آن بسیار زیاد است و عود مجدد در آن رایج است؛ با این حال، نسبت به درمان خوراکی ایمن‌تر است.

در مورد داروهای خوراکی بپرسید

درمان های خوراکی قارچ ناخنهنگامی که درمان موضعی کافی نیست، عوامل خوراکی باید در نظر گرفته شوند. با پزشک خود درباره مزایا و خطرات درمان خوراکی صحبت کنید. حتی با درمان موفق، عود رایج است. 2 نوع از رایج‌ترین عوامل مورد استفاده در درمان خوراکی ایتراکونازول (Sporanox) و تربینافین (Lamisil) هستند.

  • این داروها با بسیاری از داروهای دیگر تاثیر متقابل دارند، هر دو تجویزی و بدون نسخه، بنابراین اگر از داروهای دیگر یا مکمل‌ها استفاده می‌کنید، پزشک خود را مطلع کنید.
  • آنها همچنین می‌توانند عوارض جانبی شدید، از جمله ضربان قلب نامنظم، آسیب کبدی، کاهش ادرار، درد مفاصل، از دست دادن شنوایی، استفراغ، افسردگی و غیره داشته باشند. در صورتی که دچار هرگونه از این عوارض جانبی جدی شدید، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.
  • ضد قارچ‌های خوراکی همچنین نیازمند این هستند که تحت نظارت پیوسته قرار گیرید و نیاز به آزمایشات آزمایشگاهی به منظور بررسی عوارض جانبی دارند.

یک روش جایگزین را برای درمان قارچ ناخن در نظر بگیرید

روش جایگزین جهت درمان قارچ ناخنشما ممکن است بخواهید درمان‌های طبیعی را روی قارچ‌ ناخنتان بکار ببرید. در صورت استفاده از یک درمان خوراکی قبل از اینکه یک درمان جایگزین را امتحان کنید با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید، زیرا ممکن است فعل و انفعالاتی داشته باشند. عصاره‌ی گل مار می‌تواند به مدت 1 ماه هر 3 روز یکبار ، سپس 2 بار در هفته به مدت 2 ماه و 1 بار در هفته به مدت 3 ماه روی ناخن آسیب دیده اعمال شود. روغن درخت چای نیز می‌تواند مفید باشد. دو بار در روز به طور مستقیم روی ناخن اعمال کنید.

توجه داشته باشید که عفونت‌های تکراری شایع هستند.

شایع بودن عفونت قارچ ناخنحتی زمانی که عفونت قارچی از بین رفت و با موفقیت درمان شد، هنوز هم انجام اقدامات پیشگیرانه برای کاهش خطر ابتلا به دوباره رخ دادن عفونت ضروری است. بازگشت دوباره‌ی عفونت‌های قارچی بسیار رایج است، و این شمایید که باید اقدامات روزانه را به منظور پیشگیری انجام دهید.

انتخاب جراحی حذف ناخن

جراحی حذف ناخنبرای عفونت‌های قارچی که بسیار شدید و یا دردناک هستند و تنها با درمان‌های پزشکی از بین نمی‌روند، جراحی یک گزینه است.  قسمت عفونی ناخن ممکن است بریده و کنده شود، و زمان بهبودی زمان لازم برای رشد ناخن جدید در جای خود خواهد بود. جراحی به عنوان آخرین ابزار برای عفونت‌های قارچی است که نمی‌توانند به روشی دیگر با موفقیت درمان شوند.

مقایسه بوتاکس و ژل: روش موثر و ایمن برای اصلاح علائم پیری کدام است؟

بوتاکس

نروکسین‌ها (مانند بوتاکس) و پرکننده‌های پوست (مانند جوودرم و رستیلن) که روش‌های غیرجراحی عالی برای درمان مناسب خطوط و چین و چروک‌ها هستند؛ گاهی اوقات به طور تبادل پذیر به عنوان «روش تزریقی» مورد بحث قرار می‌گیرند. در واقع این درمان‌ها دارای برخی اشتراکات می‌باشند. آنها قدرت ایجاد نتایج سریع و مهیج، بدون هیچگونه درد و اتلاف وقت را دارند. بوتاکس و پرکننده‌های صورت، هر دو روش‌های تاثیر گذاری برای اصلاح نشانه‌های پیری هستند. محبوبیت و رواج این روش‌ها در سال‌های اخیر افزایش یافته است. با این حال هنوز هم اغلب پرسیده می‌شود که تفاوت میان این دو روش چیست؟ چنانکه اغلب با یکدیگر اشتباه گرفته، یا هم معنا لحاظ می‌شوند. واقعیت این است که اینگونه نیست و هرکدام ویژگی‌های خاص خود را دارند. حتی انتخاب یک مرطوب کننده مناسب هم مشکل است. در نظر بگیرید که انتخاب درمان غیر تهاجمی مناسب، در دفتر جراح پلاستیک یا متخصص پوست حتی مشکل‌تر هم است؛ به خصوص اگر برای شما بار اول باشد.

بوتاکس و سایر نروکسین‌ها


بوتاکس

چندین روش برای بیماران وجود دارد محبوب‌ترین آنها بوتاکس است اما دیسپورت ‌و زنومین نیز وجود دارند. در میان کاربردهای متنوع، این عمل‌ها در از بین بردن چروک‌هایی که ریشه در تکرار حالت‌های صورت دارند، مانند خطوط اخم و چین‌های پنجه کلاغی گوشه چشم، تاثیرگذارند. استفاده از دوزهای پایین پروتئین تصفیه شده، بوتاکس و سایر نروکسین‌ها باعث شل کردن موقتی ماهیچه‌های زیرین صورت که در هنگام انقباض ایجاد چین و چروک می‌کنند، می‌شوند. زمانی که این مواد به درستی تزریق می‌شوند، با شل شدن این ماهیچه‌ها، بیماران می‌توانند لبخند بزنند، اخم کنند یا متعجب به نظر برسند؛ بدون اینکه چین و چروکی داشته باشند.

بوتاکس نام رایج برای این ماده است؛ این ماده با نام علمی بوتولینوم توکسین نیز شناخته می‌شود. بوتاکس عمدتا برای درمان و پیشگیری از چروک‌های صورت استفاده می‌شود. اگرچه می‌تواند برای درمان بلفاروپاسم و استرابیسم و دیستونی ماهیچه نیز استفاده شود.

پرکننده‌های پوست(فیلر)


بوتاکس

پرکننده‌های صورت همچنین پرکننده‌های پوست نیز نامیده می‌شوند. پرکننده‎های پوست به یکی از محبوب‌ترین ابزارها در جنگ با پیری تبدیل شده‌اند. این پرکننده‌ها نیز مانند بوتاکس برای پیشگیری یا محو کردن نشانه‌های پیری در صورت مانند چروک‌ها به کار می‌روند  این همان قسمتی است که این دو روش معمولاً با یکدیگر اشتباه گرفته می‌شوند. تفاوت اولیه میان این دو این است که بوتاکس فعالیت ماهیچه‌های صورت را که باعث ایجاد چروک می‌شوند، کاهش می‌دهد اما پر کننده‌های پوست، نواحی دچار مشکل در چهره را با کلاژن پر می‌کنند که می‌تواند به تحریک رشد کلاژن در صورت کمک کند. همانطور که حجم دهی و لیفت پوست، از دست رفتگی کلاژن را جبران می‎کند و همانطور که نشانه‌های پیری که یکی از نتایج نبود کلاژن هستند از بین می‌روند، این اتفاق به پوست شما کمک می‌کند تا به جوان‌ترین شکل ممکن به نظر برسد. امروزه پرکننده‌های پوستی انواع مختلف و فراوانی دارند که هرکدام قادر به درمان نشانه‌های مختلف پیری، مانند از دست دادن حجم، لب‌های نازک و نرم و خطوط پوستی و چروک‌ها هستند. پرکننده‌های پوستی به جای شل کردن ماهیچه‌های صورت در روش بوتاکس، با افزایش دائمی حجم در زیر پوست به منظور پر کردن چروک‌ها و حجم دار کردن صورت، کار می‌کنند.

بوتاکس را انتخاب کنیم یا ژل؟


بوتاکس

مهمترین چیزهایی که باید در انتخاب میان بوتاکس و پر کننده‌های پوست در نظر گرفته شود، نوع چروک‌هایی که می‌خواهید از شر آنها خلاص شوید و چگونگی انجام این کار است. بوتاکس بهترین گزینه برای چروک‌های ناشی از حرکت ماهیچه‌ها است؛ چراکه باعث کاهش تحرک و قابل مشاهده بودن آنها می‌شود. این چروک‌ها زمانی ایجاد می‌شوند که چهره در حال نشان دادن عواطف یا ایجاد حالت‌ها است. این چروک‌ها معمولا در پیشانی و اطراف ابروها ایجاد می‌شوند. پرکننده‌های صورت برای چروک‌های ثابت و غیر متحرک مناسبند که حتی زمانی که چهره شما آرام است و هیچ احساسی را نشان نمی‌دهد نیز قابل مشاهده‌اند. این نواحی خالی و فرورفته هستند و اگر با پرکننده‌های پوست پر شوند، بسیار مفید خواهد بود. هر روشی می‌تواند برای چروک‌ها استفاده شود اما چند تفاوت میان این دو روش وجود دارد که باید در نظر گرفته شود:

مقایسه موارد استفاده بوتاکس و ژل


بوتاکس

بوتاکس به خودی خود یک شل کننده عضلات است که از باکتری ساخته می‌شود. این ماده در حدود دو دهه در بازارها وجود داشته است و برای درمان اختلالات عصبی که باعث ضعف ماهیچه می‌شوند مورد استفاده قرار می‌گرفته است. این ماده همچنین برای درمان میگرن‌ها و سایر وضعیت‌های پزشکی مورد استفاده قرار می‌گرفته است.

بوتاکس اولاً برای درمان چروک‌های حرکتی استفاده می‌شود. این چروک‌ها به صورت طبیعی در اطراف چشم و دهان و بین ابروهای شما ایجاد می‌شوند. این چروک‌ها با افزایش سن، محسوس‌تر می‌گردند. تزریقات بوتاکس ماهیچه‌های نزدیک به این چروک‌ها را شل می‌کند. با کاهش حرکت ماهیچه‌ها، چروک‌های حرکتی کمتر به چشم می‌آیند. متخصص شما ماده را به ماهیچه‌هایی که عامل ایجاد چروک‌هایی هستند که شما می‌خواهید از بین بروند، تزریق می‌کند بوتاکس برای خطوط نرم که با شکست کلاژن ایجاد می‌شوند استفاده نمی‌شود.

پرکننده‌های پوست

پرکننده‌های پوست نیز چروک‌های روی صورت را درمان می‌کنند. آنها قبل از هر چیز برای درمان خطوط خنده استفاده می‌شوند. این پرکننده‌ها همچنین می‌توانند برای پرحجم کردن لب‌ها یا گونه‌ها استفاده شوند. گاهی اوقات برای درمان دست‌ها یا کاهش به نظر رسیدن زخم‌ها استفاده می‌شوند. پرکننده‌های پوست برای پرحجم کردن نواحی دیگر بدن مانند سینه‌ها مورد پسند نیستند. پرکننده‌های پوست در شکل‌های مختلف وجود دارند و مانند بوتاکس تزریقی هستند. برخی از آنها دائمی بوده و بیشتر برای بافت‌های نرم در صورت، در امتداد خطوط لبخند استفاده می‌شود.

مقایسه میزان اثرگذاری بوتاکس و ژل


بوتاکس

آیا بوتاکس تاثیرگذار است؟

احتمالا حدود یک هفته پس از تزریق، تاثیرات قابل توجه آن را خواهید دید. تاثیرات جانبی آن بسیار کم بوده و باید پس از گذشت زمان کوتاهی از بین بروند. اگر وضعیت خاصی داشته باشید که مانع تاثیرات بوتاکس شود، ممکن است متوجه تاثیرات کامل آن نشوید. شما نیاز خواهید داشت که با متخصص مراقبت‌های بهداشتی خود، درباره تمام خطرات بالقوه پیش رو صحبت کنید. زمانی که تزریق را انجام دادید، بدون نیاز به هیچگونه زمان توانیابی، قادر به ادامه فعالیت‌های روزانه خود خواهید بود. تاثیرات بوتاکس حدود 3 تا 4 ماه باقی خواهد ماند. پس از آن اگر بخواهید نتایج آن را حفظ کنید، به جلسات درمانی اضافه نیاز خواهید داشت.

پرکننده‌های پوستی چقدر تاثیر گذار خواهند بود؟

پرکننده‌های پوستی نیز تاثیرگذار به حساب می‌آیند و نتایج آنها درکل بیشتر از بوتاکس، باقی می‌ماند. با این حال نتایج دریافتی دقیقا به نوع پرکننده پوستی که انتخاب می‌کنید بستگی دارد. درست مثل بوتاکس، اگر پرکننده خارج شود به ادامه درمان نیاز دارید.

مقایسه عوارض جانبی بوتاکس و ژل


بوتاکس

مانند تمام عمل‌های پزشکی، بوتاکس و پرکننده‌های پوست نیز هردو می‌توانند با خطرات جانبی همراه باشند. ملاحظات خاصی نیز وجود دارد که اگر از قبل دچار وضعیت پزشکی خاصی هستید، باید درباره آن با متخصص مراقبت‌های بهداشتی خود صحبت کنید. مانند تمام خطرات و مزایایی که در ادامه می‌آیند:

عوارض جانبی و خطرات بوتاکس

بوتاکس تنها برای افرادی پیشنهاد می‌شود که در وضعیت سلامتی خوبی قرار داشته باشند؛ تا احتمال ایجاد تاثیرات جانبی در آنها کاهش یابد. تاثیرات جانبی احتمالی عبارتند از:

  • بورسیت در ناحیه تزریق
  • افتادگی پلک‌ها، که ممکن است بازگشت آن‌ها به وضعیت قبل چند هفته طول بکشد.
  • سرخی و سوزش چشم
  • سردردها
  • گرفتن قطره چشم قبل از انجام تزریق بوتاکس ممکن است به کاهش احتمال برخی تاثیرات جانبی کمک کند. شما همچنین باید از چند روز قبل، از مصرف هرگونه داروی رقیق کننده خون اجتناب کنید تا از بروز بورسیت پیشگیری کنید.

برخی از عوارض جانبی ژل‌های پوستی

پرکننده‌های پوستی (ژل‌ها) نسبت به بوتاکس احتمال ایجاد تاثیرات جانبی بیشتری دارند. به ندرت پیش می‌آید که این تاثیرات جانبی شدید باشند. تاثیرات جانبی کم، معمولا در حدود دو هفته از بین می‌روند.

  • واکنش آلرژیک
  • بورسیت
  • عفونت
  • خارش
  • بی‎حسی
  • قرمزی
  • ایجاد زخم
  • جراحت

در موارد شدید، ممکن است تورم طولانی مدت صورت رخ دهد. کیسه یخ می‌تواند به فرونشاندن بی‌حسی و تورم موقتی کمک کند. برای کاهش خطر این تاثیرات جانبی و سایر تاثیرات، قبل از تزریق ژل پرکننده، درصورتی که برای آن ژل خاص آزمایش تجویز شده باشد، تست آلرژی تجویز شده را انجام دهید. ژل‌های پرکننده برای افرادی که سیگار می‌کشند مناسب نیستند. مانند تزریق بوتاکس، در این روش نیز اگر وضعیت سلامت عمومی خوبی داشته باشید، بهترین نتایج و البته اندکی تاثیرات جانبی را تجربه خواهید کرد.

هزینه، در دسترس بودن و روش


بوتاکس

پرکننده‌های پوست و بوتاکس، با خصوصیات متنوع وجود دارند.

هر دو روش، شامل عمل‌های ساده‌ای هستند که در دفتر متخصص مراقبت بهداشتی انجام می‌شود اما احتمالا ابتدا به یک مشاوره نیاز دارید. هر دو عمل تحت پوشش بیمه قرار می‌گیرند؛ اما ممکن است گزینه‌های وام یا قسط نیز از طریق ارائه دهنده مراقبت بهداشتی شما در دسترس باشد.

بوتاکس

تزریق بوتاکس توسط ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی که به طور خاص برای درمان هر بخشی از صورت آموزش‌ دیده است انجام می‌شود. بسیاری از متخصصین پوست و جراحان پلاستیک، خدمات درمانی بوتاکس را ارائه می‌کنند. یکی از مزایای بوتاکس این است که تزریقات ایمن بوده و بدون نیاز به عمل جراحی یا زمان توانیابی، برای بسیاری از افراد تاثیر گذار است. بوتاکس می‌تواند یک گزینه مقرون به صرفه باشد.

پرکننده‌های پوست

پرکننده‌های پوست معمولا توسط یک متخصص پوست یا جراح پلاستیک گذاشته می‌شوند؛ اما توسط سایر ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی نیز انجام می‌گیرند. هزینه پرکننده‌های پوستی، با توجه به اینکه چه پرکننده‌ای و چه تعداد مورد استفاده قرار می‌گیرد متفاوت است.

نتایج طولانی مدت


     بوتاکس

نتایج بوتاکس و پرکننده‌ها، هردو موقتی بوده و مانند هر درمانی به مرور زمان، به طور طبیعی توسط متابولیسم بدن جذب می‌شوند. بوتاکس به طور کلی بین 3_4 ماه باقی می‌ماند. درحالیکه ژل‌های پرکننده پوست تا هر زمانی از شش ماه تا 2 سال، بسته به پرکننده خاصی که استفاده می‌شود، باقی می‌مانند. با این حال اگر بیمار تحت درمان “اصلاحی” دوره‌ای قرار بگیرد، ممکن است نتایج برای مدت طولانی‌تری نیز باقی بمانند.

اندکی پیشگیری


بوتاکس

پرکننده‌ها و بوتاکس هردو در درمان چروک‌های ایجاد شده، تاثیرگذار هستند؛ اما خاصیت بزرگ دیگری نیز دارند: پیشگیری از پیر شدن در آینده. بیمارانی که استفاده از تزریقات را در سنین کمتر شروع می‌کنند، می‌توانند میزان پیر شدن طبیعی خود را کاهش دهند و از نیاز به مداخله جراحی (مانند لیفت صورت) در آینده جلوگیری کنند.

امنیت


بهترین چیز مشترکی که پرکننده‌های پوست و بوتاکس دارند این است که تا حد زیادی بی‌خطر بوده و دارای کمترین تاثیرات جانبی هستند. تاثیرات جانبی جدی و منفی تزریقات (مانند کبودی شدید، تورم یا تغییر رنگ پوست) در کمتر از 1 درصد موارد بررسی شده، وجود دارد. نتایج مطالعات بسیار تاثیرگذار است: به طور کلی، تنها حدود 1 مورد در 416 بیمار، در درمان تزریقی خود تاثیرات جانبی منفی را تجربه کرده‌اند.

برگشت پذیری


بوتاکس و ژل‌های پرکننده پوست، با شرط برگشت پذیری انجام می‌شوند، یعنی می‌توان از یک ماده برطرف کننده برای از بین بردن نتایج استفاده کرد. پرکننده‌هایی مانند جوودرم و رستیلن در صورتی که بیمار بخواهد، می‌توانند با استفاده از اسید هیالورونیک برداشته شوند. هرچند از بین بردن ناگهانی بوتاکس یا سایر نروکسین‌ها ممکن نیست، تاثیرات آن‌ها موقتی بوده و به خودی خود و با گذشت زمان از بین خواهد رفت.

بوتاکس و ژل برای چه کسانی مناسب نیستند؟


  • کسانی که باردار هستند یا تحت مراقبت قرار دارند
  • افرادی که ماهیچه‌های صورت ضعیفی دارند.
  • افرادی که دچار مشکلات پوستی مانند بیماری پوست فیلی، یا زخم‌های عمیق هستند.
  • کسانی که دچار تصلب بافت یا نوع دیگری از بیماری‌های عصبی عضلانی باشند

آیا بوتاکس و ژل همراه با یکدیگر نیز کارایی دارند؟


بوتاکس

ممکن است بهترین روش درمان متناسب با نیازهای خاص شما، ترکیب بوتاکس و پرکننده پوست باشد. از آنجا که هردو درمان به روشی متفاوت با چروک‌ها مبارزه می‌کنند، بنابراین می‌توانند طی یک عمل، به صورت ترکیبی انجام شوند. یک تزریق کننده با تجربه قادر است برای ایجاد نتیجه موردنظر بیماران خود، بوتاکس شل کننده ماهیچه‌های صورت را در کنار تاثیرات حجم دهندگی یک پرکننده، مورد استفاده قرار دهد.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است”